به گزارش خبرگزاری حیات، وظیفه هنرمند همواره غبارروبی از چهره حقیقت است و هنرمندی که نشان افتخار جانبازی را بر سینه دارد، از آنجا که زندگی اش همواره با حقایق هستی مماس است، بهتر می‌تواند از پس این وظیفه سنگین برآید. نام جانباز سعید جان‌بزرگی همواره یادآور لحظه‌های دردناک و در عین حال نابی است که او با دوربین خود از حلبچه شکار کرد و با تلاشی مردانه به ثبت اسناد جنایات صدام دست زد و نهایتاً خود نیز قربانی این جنایت‌ها شد. کسانی که در دوران جنگ تحمیلی در تبلیغات لشکر 27 محمد رسول‌ا... (ص) حضور داشتند، می‌دانند واحد روابط عمومی و تبلیغات لشکر را قید «رزمی» زینت می‌داد تا همگان بدانند در این معرکه نبرد حق و باطل بچه‌های واحد تبلیغات نیز در تمام مراحل عملیات از صفر تا صد حضور دارند و دوشادوش برادران خود می‌جنگیدند و به ثبت لحظه‌های تکرار نشدنی تاریخ می‌پردازند. سعید جان‌بزرگی یکی از هنرمندان رزمنده‌ای بود که همواره در جبهه‌های رزم حضور داشت و به‌نوعی در زمره عکاسان عملیاتی بود، از این‌رو عکس‌های او نیز همچون تمامی هنرمندانی که در کنار رزمندگان به ثبت لحظات جنگ می‌پرداختند، سرشار از شور حماسی و روح عملیات رزمی است. شاید برخی تصور کنند عکاسی در لحظات بحرانی نبرد، تنها ثبت دقیق و واقعی صحنه‌ها را می‌طلبد و هنرمند فرصت رعایت شاخص‌های زیبایی‌شناسانه هنری را ندارد، اما جالب اینجاست که انتخاب زوایای گویا و ترکیب‌بندی‌های دلنواز و چشم‌نواز در آثار عکاسان دفاع مقدس غوغا می‌کند، به‌طوری که وقتی عکاسان حرفه‌ای، این آثار را می‌دیدند اذعان می‌کردند با وجود در اختیار داشتن ابزار و وسایل کمکی و لنزهای متعدد گاهی نتوانسته‌اند تصاویری چنین ناب و بدیع را ثبت کنند. سعید جان‌بزرگی یکی از شاخص‌ترین این عکاسان است. او در اسفند سال 1344 در شهر ری به دنیا آمد. از همان دوران کودکی به هنر نقاشی علاقه فراوانی داشت و بعدها در دوران دبیرستان کاریکاتورهای جالبی را برای مجله «امید انقلاب» کار می‌کرد. او همزمان با نقاشی به عکاسی هم پرداخت و در سال 1364 با توجه به تجربه‌هایی که اندوخته بود در جبهه‌های نبرد حق علیه باطل به عکاسی پرداخت و اولین بار از «عملیات کربلای 5» عکاسی کرد. اوج هنر سعید در عکاسی از حادثه دردناک بمباران حلبچه بود. او در کنار عکاسان بزرگی چون احمد ناطق و سعید صادقی عکس‌های بسیار تأثیرگذاری از این فاجعه هولناک انسانی گرفت. در آن زمان سیف‌ا... صمدیان و همکارانش در ستاد تبلیغات جنگ در صدد چاپ کتاب عکسی از فاجعه حلبچه بودند. آنها با دیدن عکس‌های سعید حیرت کردند و حدود هجده عکس او را در این کتاب جایگزین عکس‌های قبلی کردند. سعید پس از پایان جنگ در کنکور سراسری شرکت کرد و در رشته عکاسی در دانشگاه هنر پذیرفته شد و با جدیت تمام به تحصیل پرداخت و در سال 1375 به عنوان دانشجوی نمونه انتخاب شد. موضوع پایان‌نامه کارشناسی او «عکاسی جنگ، عکس‌های تفحص و تبادل و تشییع شهدا» بود. او در سال 1376 در مقطع کارشناسی ارشد رشته عکاسی پذیرفته شد و پس از اتمام این دوره پایان‌نامه خود را با موضوع «عکاسی قبل» به پایان رساند. او در این پایان‌نامه تاریخچه عکاسی جنگ در جهان و ایران را با یکدیگر مقایسه کرد و با ارائه اسناد، مدارک و عکس‌های ارزشمندی توانست مجموعه با ارزشی را گردآوری کند. به اعتقاد او هنر، به‌ویژه عکاسی در دوران جنگ تحمیلی رشد و تعالی پیدا کرد و دارای ویژگی‌های منحصر به فردی شد که در آثار عکاسی جنگ در سایر کشورها نمی‌توان نمونه‌های آن را پیدا کرد. سعید جان‌بزرگی در بخشی از وصیت‌نامه به آیه‌ای از سوره توبه اشاره می‌کند و می‌نویسد: «ای زمینیان! چرا به زمین چسبیده‌اید؟» راز پرواز شهدا همین است که باید بندها را گسست و آزاد و از زمین کنده شد. سعید جان‌بزرگی در تأسیس انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس نقش بسیار تعیین‌کننده‌ای داشت. او پس از آنکه به عنوان دانشجوی نمونه انتخاب شد، به عنوان جایزه به سفر عمره رفت و در آنجا هم به‌رغم محدودیت‌های زیادی که برایش فراهم کردند، عکس‌های بسیار جالبی گرفت که بعداً در نمایشگاهی به نام «سبز» به نمایش گذاشت و تعدادی از آنها هم به صورت پوستر چاپ شدند. سعید جان‌بزرگی پیش از شروع عکاسی در زمینه نقاشی دیواری کار می‌کرد و ساختمان‌های پادگان دوکوهه و دیوارهای بنه‌های تدارکاتی لشکر همه بوم‌های او بودند. او با مطبوعات همکاری مستمری داشت و کاریکاتورهایش در مطبوعات چاپ می‌شدند و نیز دیوارهای ساختمان‌های شهرهای جنگ‌زده و تابلوهای بزرگ تبلیغاتی جولانگاه کاریکاتورهای هنرمندانه او بودند. مهم‌ترین نمایشگاه‌هایی که آثار سعید جان‌بزرگی در آنها به نمایش درآمدند، نمایشگاه گروهی «انسان از نگاه چهار» در خانه عکاسان ایران، نمایشگاه «نگاه ایرانی» در تهران و پاریس بود. همچنین آثار او در کتاب‌های حلبچه جلد ششم جنگ تحمیلی و حماسه‌های مقاومت و نگاه ایرانی چاپ شده‌اند. سعید جان‌بزرگی در کارش بسیار جدی بود و چنانچه احساس می‌کرد موضوعی ارزش عکاسی دارد، با وجود بیماری کلیوی و ابتلا به مسمومیت شیمیایی می‌رفت و عکاسی می‌کرد. او در سال 1371 ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد.سرانجام پس از چهار با عمل جراحی به علت استنشاق گازهای شیمیایی به هنگام عکاسی از قربانیان حلبچه در روز 22 تیر سال 1381 در بیمارستان شهید مصطفی خمینی به لقاا... پیوست. او در این هنگام، معاونت فرهنگی لشکر 27 محمد رسول‌ا... (ص) را به عهده داشت.منبع:هفته نامه حیات طیبهانتهای پیام/